De eerste ochtend in Waikiki:
Vanochtend zijn we naar Pearl Harbor gegaan. Je gaat met een klein bootje richting het memorial:
Van de USS Arizona. De boot ligt sinds 7 december 1941 op de bodem:
Het was een beste verrassingsaanval van de Japanners. 2403 omgekomen Amerikanen tegen 129 Japanners. Alleen al bij de USS Arizona kwamen 1177 bemanningsleden om het leven:
Ze brengen het allemaal wel op z’n Amerikaans. Dat je even weet waar je bent.
De USS Bowfin, een duikboot uit 1942:
De USS Missouri was het laatste slagschip dat de Amerikanen hebben gebouwd. Hierna zijn ze overgestapt op vliegdekschepen. Ik denk omdat ze hadden gezien dat dat bij de Japanners wel lekker werkte:
Een Purple Heart. Waarschijnlijk niet voor de radaroperator die de Japanse vliegtuigen zag aankomen, maar dacht dat het om Amerikaanse bommenwerpers ging.
En de Medal of Honor was ook niet voor de commandant die de vliegtuigen vleugel aan vleugel en onbewapend parkeerde. Waardoor een Amerikaanse reactie teveel tijd kostte.
Al met al een aaneenschakeling van blunders. Het horloge van Chaplain Thomas Kirkpatrick stopte ronde de tijd dat de USS Arizona explodeerde. Kirkpatrick overleed op het schip, zijn horloge werd in 1942 in z’n kamer teruggevonden:
Een Japanse torpedo. Ze waren zo’n 6 meter lang en schoten gaten van 12 meter in de gepantserde romp van de slagschepen in Pearl Harbor.
Kraanvogels uit Japan, een soort goedmakertje. Solly:
Vanaf het monument zie je nog stukken boot in het water liggen. De rand van de schutterstoren:
Het monument is in 1962 officieel geopend:
De gedenkkamer, met de namen van alle overledenen:
Hoe het was en hoe het er nu uitziet:
Alle overledenen liggen nog steeds onder water op het schip. Overlevenden die het willen kunnen onder water worden bijgeplaatst. Als ze dood zijn natuurlijk, anders wordt het wel heel erg lang adem inhouden:
Er lagen hier ook andere boten aangemeerd , zoals de USS Nevada BB 36:
Een kunstwerk op een gebouw tegenover Pearl Harbor. Het is gemaakt door Kamea Hadar en stelt de Hawaiiaanse Godin van vulkanen, Pele, voor:
Na Pearl Harbor hadden we wel zin in wat lekkers, dus zijn we naar de Dole Plantation gereden. De plantage is in 1901 opgericht.
Super lekkere ‘Dole Whips’: ananasijs, met stukjes ananas erin en een lading sap op de bodem!
Ik dacht dat ananassen aan een boom groeiden, maar schijnbaar groeien ze aan struiken op de grond:
Dat wist Winnie ook niet:
Aloha:
Aan het eind van de ochtend zijn we naar de North Shore gereden. Onder andere bij de North Shore Soap Factory. Er werkten een vader en zoon. De vader liet trots wat filmpjes zien die in de banzai pipeline aan het surfen was:
Dat was een eindje verderop:
Helaas komen de grote golven, van meer dan 10 meter hoog, pas over anderhalve maand.
Maar goed, wel een leuk surfersdorpje om even te kijken:
En een broodje te halen bij Ted’s Bakery, al jaren een begrip in North Shore:
Een leuk bordje bij het binnenrijden van Hale’ iwa:
’S middags zijn we even bij een outlet gaan kijken. Een Cybertruck pas net niet in de koffer:
Daarna zijn we gaan afkoelen in het zwembad.
En daarna nog even in de oceaan:
Echt heerlijk water hier. Niet te hoge golven, dus gewoon een beetje dobberen:
’S avonds nog maar een Poke Bowl, want we zijn per slot van rekening op Hawaii:
En toen zijn we nog even naar Don Quijote gereden:
De Japanse keten heeft hier ook een aantal vestigingen. Je hoort op straat en in winkels ook behoorlijk veel Japans praten.
Ze hadden zelfs een life size Gundam. 23% van de inwoners van Honolulu schijnt Japans te zijn.
No comments:
Post a Comment