Sunday, 7 September 2025

Dag 23 - Een lange dag naar huis

Vanochtend zijn we rond 06:45 vertrokken richting het vliegveld. De vlucht naar New York vertrok om 09:09. Nog een laatste blik op The Strip:
 

Toen we opstegen zou de vlucht 4 uur en 15 minuten duren, maar na een uurtje of twee werd er omgeroepen dat de vliegvelden in New York gesloten waren wegens onweer:

Uiteindelijk hebben we een uur rondom Chicago gecirkeld, tot de het onweer bij New York weg was. Op zich knap hoe ze je langs de storm heen weten te loodsen.

Nadeel was wel dat we in plaats van anderhalf uur in New York opeens nog maar een minuut of 10 over hadden om over te stappen. Je blijft in dezelfde terminal (4), dus dat is gewoon van de ene gate naar de andere lopen, maar even wat eten schoot erbij in.

Toen we uitstapten bleek Valeri's koffer nog op de grond te staan. Vaag, want de rest zat in het karretje dat wegreed:

Bij aankomst bleek hij naar de klote te zijn:

Dus van de week maar even claimen bij Delta. 

We hebben de afgelopen weken meer dan 26.000 kilometer gevlogen: 
AMS-SEA 7860 km 
SEA-LIH 4346 km 
LIH-KOA 420 km 
ITO-HNL 338 km 
HNL-LAS 4360 km 
LAS-NYC 3609 km 
NYC-AMS 5840 km 
--------------- 26.773 km

En inmiddels 39 staten bezocht.

Friday, 5 September 2025

Dag 22 - Death Valley & Seinfeld

Een nachtje in Death Valley was wel een goede keus: toch nog even wat anders gezien dan Vegas, waar 6 nachten teveel van het goede is. Maar ja, we gaan naar Jerry Seinfeld vanavond, dus het kon niet anders.

Rond een uur of 8 zijn we uitgecheckt bij de ranch:

En op pad gegaan.

Eerste stop: Zabriskie Point.

Het is genoemd naar Christian Zabriskie die voor de Pacific Coast Borax Company werkte. Borax werd gebruikt om goud te zuiveren tijdens de Californische gold rush rond 1850.

Vanaf de parkeerplaats kon je naar een platform op een heuvel lopen:

Het landschap langs de weg verandert steeds:

Het is ’s ochtends al 30 graden, maar er hing nog wat ochtendmist:

Ik had online wat foto’s gezien van het Amargosa Opera House. Dat leek een mooi gebouw te zijn, maar bleek inmiddels nogal vervallen:

Dus we zijn snel doorgereden.

Terug in Nevada:

Deze grote koe stond ooit op het dak van het Holy Cow Casino in Las Vegas. Alphie de koe is 4,5 meter hoog:

Een eindje verderop staat een 10 meter lang varken: 
 

Iets verderop zijn we nog door Ash Meadows National Wildlife Refuge gereden. Hier zou een grot zijn waar bijzondere vissen in leven. 
 
Een paar honderd meter lopen… 

Door dit soort langschap: 
 

En toen kwamen we bij de grot. Maar er stond een gigantisch hek omheen, je kon er wel een beetje doorheen gluren. Beneden waren ze bezig, maar er was geen vis te zien: 

De Devils Hole Pupfish is bijna uitgestorven en ze komen alleen nog hier voor, in water van 33 graden:
 

Om op de snelweg te komen moest je nog 15 kilometer over zandweggetjes. Wel door een mooi landschap:

Terug in Vegas zijn we bij een andere Firehouse Subs gaan lunchen:

’S avonds zijn we naar The Strip gegaan. Het Hello Kitty Cafe, bij New York, NY:

Even afgeleid:

Het vrijheidsbeeld bij NYNY, half zo groot als de echte. En van fiberglas in plaats van koper:

Met een zelfrijzend Zoox autootje:

Of over The Strip in een winkelwagen, het kan allemaal:

De politie houdt alles in de gaten:

We hebben een stukje rondgelopen langs de verschillende winkels:

Bij Coca Cola binnen:

Mooie gebouwen, ontworpen door Daniel Libeskind:

Een aankondiging voor Jerry Seinfeld, bij Paris:

We zijn nog even bij Bellagio gaan kijken naar de fonteinshow:

En bij de mooie lichtreclames bij The Flamingo:

En toen naar Caesar's Palace:

Voor de voorstelling van Seinfeld:

Die staat hier elk jaar een paar keer:

Voor z'n plezier, zegt ie. En dat zal met een vermogen van 1,1 milard dollar wel kloppen:

Al met al een  mooie afsluiting van de vakantie!

Morgen vliegen we om tien over 9 naar New York, om met een overstap van 1,5 uur verder te vliegen naar Nederland. Als alles goed gaat landen we zondag rond 9 uur op Schiphol.

Thursday, 4 September 2025

Dag 21 - Naar Death Valley

Vanochtend zijn we rond 9 uur vanuit Las Vegas vertrokken richting Death Valley. We zijn even gestopt bij het Area 51 Alien Center:

Een grote gift shop met allerlei alien gerelateerd spul:

Iets verderop lag het dorpje Beatty, waar wilde ezels rondliepen:

Toen hij geen eten kreeg droop hij af. Op naar de volgende toerist!

Ergens langs de weg, bij een oude hoerenkeet lag een vliegtuig. Het is ooit neergestort toen hij tegen een elektriciteitskabel aanvloog:

Een grote Joshua Tree:

Amerikanen zijn altijd wel blij met God:

In het Beatty Museum, een paar indianenschoenen:

En een oude brandweerauto: 

Een eindje verderop zijn we naar Rhyolite Ghost Town gegaan. Dit vergane dorpje werd groot tijdens de gold rush in de jaren 20. Tom Kelly was een van de inwoners. Hij heeft in 6 maanden tijd 50.000 lege flessen verzameld en er een huis mee gebouwd:

Rhyolite Casino & Train Station. Ooit begonnen als treinstation en later omgebouwd tot een casino:

Van de oude school staat alleen de gevel nog::

Hoewel het hier elke dag meer dan 40 graden is. En nauwelijks regent, zie je toch regelmatig van zulke groene struikjes langs de weg:

Net naast Rhyolite zit het Goldwell Open Air Museum, met een stuk of 10 kunstwerken. Zoals deze Ghost Rider:

Portone, betekent deur in het Italiaans:

Lady Desert: Venus of Nevada. Misschien kunnen ze deze hernoemen naar Shemale Trump:

Daarna reden we Death Valley binnen. Meteen mooi gekleurde rotsen langs de weg:

Als je vanaf Beatty aankomt kijk je zo de hele vallei in:

Allemaal kleine struikjes langs de weg:

Nog meer mooie kleurige rotsen. Dit leek een steengroeve te zijn:

Daarna ging de weg een heel stuk naar beneden, richting de Mesquite Dune Flats: 

Hier zijn we een stukje de duinen ingelopen. Stikheet natuurlijk:

Een foto van bovenaf:

Ze waarschuwen ook overal om na 10:00 niet te gaan wandelen, wegens 'Extreme Heat Danger':

Maar goed, we komen van Vegas en zijn wel een beetje gewend aan de hitte inmiddels. Dus hebben we een stukje van deMosaic Canyon Trail gelopen:

Deze vogel had het schijnbaar ook te warm:

Dus toen zijn we maar weer omgedraaid en terug naar auto:

Aardig uitzicht over Death Valley:

Nog meer gele rotsen langs de weg:

En daarna nog meer gele rotsen…

Daar moet iets mee gedaan worden. Zullen ze hebben gedacht. En ja hoor: de Golden Canyon Trail, een pad om tussen de rotsen door te wandelen:

De volgende stop was bij Devil’s Golf Course, met allemaal rare brokken. De naam komt van een tekst uit een oude reisgids, waarin stond dat alleen de duivel hier golf zou kunnen spelen:

De grond ligt hier vol met zout: 

Vanaf de Golf Course zijn we nog een stukje verder gereden. Langs perzikkleurige rotsen langs de weg:

Tot we bij de Badwater Pool aankwamen, het laagste punt van Noord-Amerika, op 86 meter onder zeeniveau.

Het was hier bij Badwater Basin 45 graden! Als je op de zoutvlakte beneden loopt voelt het helemaal extreem heet aan:

Dus na een korte wandeling zijn we de auto weer ingesprongen. Op naar Artists Drive:

Dit is een korte loop van 8 kilometer langs allemaal kleurige rotsen. Van bovenaf:

Vanuit de auto, omdat je niet overal kunt stoppen:

En nog meer mooie rotsen:

Deze koperkleurige vond ik erg mooi:

En zoiets, van alles wat, Artist's Palette:

Daarna was het nog een kilometer of 10 richting Furnace Creek:

We rijden hier inmiddels rond op zee niveau:

Tegen vieren waren we bij The Ranch at Death Valley: 

Een sort oase in de woestijn. We zijn meteen gaan zwemmen:

’S avonds zijn we bij de Last Kind Words Saloon gaan eten:

Een American Wagyu Burger, die was goed te eten:

Daarna hebben we nog tot half 8 in het zwembad gehangen. Het water is hier in Death Valley 38 graden!

Het zwembad is dan ook tot 11 uur 's avonds open.